Gekennzeichneter Inhalt

Izba Edukacji Przyrodniczo-Leśnej "QUERCUS"

Izba Edukacji Przyrodniczo-Leśnej "Quercus" ma służyć dla całego społeczeństwa nie tylko lokalnego, ale również dla przebywających na naszym terenie gości, zarówno z kraju jak i z zagranicy. Jest ona usytuowana na trasie istniejącej Ścieżki Przyrodniczo-Edukacyjnej „Las Miejski", w bezpośrednim sąsiedztwie 650 letniego dębu „Wojciech" oraz dębów „Dowejko" i „Domejko" – będącymi pomnikami przyrody.

 


Pokaż Izba Edukacji Przyrodniczo-Leśnej "Quercus" na większej mapie


Ścieżka przyrodniczo - edukacyjna "Wilk-asy" w Wilkasach.

Polskie lasy są majątkiem narodowym, majątkiem nas wszystkich i wszyscy możemy z tego dobrodziejstwa korzystać. Świeże powietrze i piękno leśnych zakątków łagodzą nasze skołatane nerwy, pozwalają wypocząć w ciszy i spokoju. Według badań opinii publicznej aż 85% Polaków w ciągu ostatnich 12 miesięcy było przynajmniej raz w lesie. Co piąty Polak odwiedza las przynajmniej raz w tygodniu.
Obecnie leśnicy przestali być tylko gospodarzami terenów leśnych, stali się również współtwórcami programów edukacyjnych.
Jednym z najlepszych naturalnych środków ułatwiających tę edukację są przyrodnicze ścieżki dydaktyczne. Ścieżki te pozwalają na bezpośredni kontakt z przyrodą, na poznanie różnych elementów środowiska, zależności, zjawisk między nimi, pozwalają na kształtowanie uczuć estetycznych i emocjonalnej więzi ze środowiskiem. Pozwalają wreszcie kształtować świadomość ekologiczną społeczeństwa, a tym samym wpływają na poczucie odpowiedzialności za to środowisko.


fot. Początek ścieżki.

Ścieżka przyrodniczo-dydaktyczna "Wilk-asy" w Wilkasach jest jednym z takich elementów. Jest to wyznaczony i oznaczony ogólnodostępny szlak programowy, podobnie jak trasa turystyczna, składający się z 16 przystanków, na których zlokalizowane zostały tablice informacyjne:

  1. Początek ścieżki
  2. Dobre zachowanie
  3. Grzyby naszych lasów
  4. Powalone drzewo
  5. Przebudowa drzewostanu
  6. Leśna architektura - warstwowa budowa lasu
  7. Ochrona pożytecznej fauny
  8. Rośliny chronione
  9. Ochrona lasu przed szkodliwymi owadami
  10. Co zagraża naszym lasom?
  11. Dokarmianie zwierzyny
  12. Mieszkańcy lasu
  13. Rośliny runa
  14. Las - skarbiec człowieka
  15. Leśne ptaki
  16. Koniec trasy - Nadleśnictwo, plan ścieżki, historia Wilkas

W dwóch miejscach przygotowano dla Państwa drewniane wiaty i zadaszenia oraz stoły z miejscami do siedzenia. Można tu chwilę odpocząć, rozpalić w wyznaczonym miejscu ognisko, upiec kiełbaskę i zaśpiewać turystyczną piosenkę ...
Nasza ścieżka ma ok. 2,5 km długości, nie jest ani trudna, ani zbyt długa. Można ją pokonać pieszo lub na rowerze. Biegnie głownie dróżkami leśnymi lub skrajem lasu. Ścieżka opiera się również o elementy historyczne związane z wydarzeniami II wojny światowej.
Radzimy zaopatrzyć się w wygodne do wędrówki buty, lornetkę, aparat fotograficzny, środki odstraszające komary oraz dobry humor.

fot. Mostek nad rowem przeciwpancernym.

Idąc wyznaczoną w lesie ścieżką podążamy wzdłuż rowu przeciwpancernego będącego pozostałością po II wojnie światowej.
W związku z planowaną napaścią Niemiec na Związek Radziecki (22.06.1941 r.) już w 1940 roku rozpoczęto budowę kwater dowodzenia dla centralnych władz wojskowych w rejonie Wielkich Jezior Mazurskich. Rozmieszczenie jezior, gęste, wysokie lasy oraz istniejący już Giżycki Rejon Umocniony stwarzał doskonałe zabezpieczenie.
Zbudowano:

  • Główną kwaterę naczelnego dowództwa w Gierłoży k. Kętrzyna
  • Główną kwaterę dowództwa wojsk lądowych w Przystani koło Węgorzewa
  • Polową kwaterę dowódcy SS koło Pozedrza
  • Kwaterę szefa kancelarii Rzeszy w Radziejach

W obawie przed zbliżającą się Armią Radziecką Niemcy rozpoczęli od lipca 1944 r. intensywne prace inżyniersko-saperskie. Przygotowano umocnienia polowe, łączono je z wcześniej powstałymi fortyfikacjami. Licząc się z masowym użyciem czołgów przez wojska radzieckie przygotowano szereg przekopów na najważniejszych drogach, tworzono pola minowe, stanowiska dla niszczycieli czołgów, rowy przeciwpancerne. Angażując miejscową ludność wykopano średnio 2,5 km rowów na 1 km frontu. Rów znajdujący się na terenie ścieżki, zabezpieczał dostęp do przesmyku między jeziorami Niegocin i Tajty. Na zasypanej części rowu (za parkingiem) stoi obecnie osiedle domków jednorodzinnych. 

Życzymy zatem miłego spaceru oraz pełnych wrażeń obserwacji przyrody.

Materiały do pobrania